ஓட்டுநர் வேலைகள் ஆபத்தில் இருக்குமா? 120,000 ஓட்டுநர் இல்லாத ரோபோடாக்சிகளை இயக்க ஊபர் திட்டம்

ஊபரின் ரோபோடாக்சிகளுக்கு மனித ஓட்டுநர் தேவையில்லை. மாறாக, அவை லிடார், ரேடார், உயர்-தெளிவுத்திறன் கொண்ட கேமராக்கள், ஜிபிஎஸ் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் இயங்கும் உள்ளமை கணினிகளின் கலவையைச் சார்ந்துள்ளன. இந்த சென்சார்கள் இணைந்து செயல்பட்டு, வாகனத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதியின் 360-டிகிரி காட்சியை உருவாக்குகின்றன. மேலும், சாலைகள், போக்குவரத்து சிக்னல்கள், பாதசாரிகள், பிற வாகனங்கள் மற்றும் ஏற்படக்கூடிய தடைகளைத் தொடர்ந்து கண்டறிகின்றன.

இந்த சென்சார்களால் சேகரிக்கப்படும் தரவுகள், ஒரு செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) அமைப்பால் நிகழ்நேரத்தில் செயலாக்கப்படுகின்றன. சில மில்லி விநாடிகளுக்குள், எப்போது பிரேக் போடுவது, வேகப்படுத்துவது, திசையை மாற்றுவது அல்லது தடைகளைத் தவிர்ப்பது என்பதை அந்த மென்பொருள் தீர்மானிக்கிறது. வேறுவிதமாகக் கூறினால், வாகனம் ஓட்டுவது தொடர்பான ஏறக்குறைய அனைத்து முடிவுகளும் வாகனத்தின் தானியங்கி ஓட்டுநர் அமைப்பால் தானாகவே எடுக்கப்படுகின்றன.

இருப்பினும், இந்தத் தானியங்கி வாகனங்கள் எல்லாச் சாலைகளிலும் இயங்குமாறு வடிவமைக்கப்படவில்லை. அவை பொதுவாக, ஏற்கனவே மிகத் துல்லியமாக வரைபடமாக்கப்பட்ட, முன்வரையறுக்கப்பட்ட மண்டலங்களான புவிவேலிப் பகுதிகளுக்குள் (geofenced areas) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த உயர்-வரையறை டிஜிட்டல் வரைபடங்கள், சாலைகள், பாதைகள், சந்திப்புகள் மற்றும் போக்குவரத்து முறைகள் பற்றிய துல்லியமான தகவல்களை செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புக்கு வழங்குகின்றன. இதன் விளைவாக, ரோபோடாக்சி சேவைகள் ஆரம்பத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நகரங்களிலும், குறிப்பிட்ட வழித்தடங்களிலும் மட்டுமே கிடைக்கும்.

ஃபைனான்சியல் டைம்ஸ் அறிக்கையின்படி, ஊபர் நிறுவனம் இந்தத் தானியங்கி ஓட்டுநர் தொழில்நுட்பத்தை முழுமையாகத் தனியாக உருவாக்கவில்லை. மாறாக, இந்நிறுவனம் வேமோ, ஜூக்ஸ், லூசிட், ரிவியன் மற்றும் பிற நிறுவனங்கள் உட்பட பல தானியங்கி வாகன தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுடன் கூட்டு சேர்ந்துள்ளது. இந்தத் தொழில்நுட்பங்களை தனது தளத்தில் ஒருங்கிணைத்து, ஒரு பெரிய அளவிலான உலகளாவிய ரோபோடாக்சி வலையமைப்பை உருவாக்குவதே உபெரின் உத்தியாகும்.

தற்போது, ​​மனித ஓட்டுநர்களுக்குப் பதிலாக வேறு வாகனங்களைப் பயன்படுத்துவது குறித்த எந்தத் திட்டங்களையும் உபெர் அறிவிக்கவில்லை. ஆரம்பகட்ட செயல்பாட்டின் போது, ​​ரோபோடாக்சிகள் குறிப்பிட்ட சில நகரங்களிலும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வழித்தடங்களிலும் மட்டுமே இயக்கப்படும். பல இடங்களில், பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்காக ஆரம்ப கட்டங்களில் மனித கண்காணிப்பு அமைப்புகளும் பயன்படுத்தப்படலாம்.

இருப்பினும், நீண்ட கால அடிப்படையில், ஓட்டுநர் இல்லாத தொழில்நுட்பம் அதிக நம்பகத்தன்மை மற்றும் செலவு குறைந்ததாக நிரூபிக்கப்பட்டால், விமான நிலைய வழித்தடங்கள், நகர மையங்கள் மற்றும் நிலையான நகர்ப்புறப் பாதைகளில் மனித ஓட்டுநர்களுக்கான தேவை குறையக்கூடும். அதே நேரத்தில், தானியங்கி வாகனக் குழுக்களின் விரிவாக்கம், வாகனக் குழு கண்காணிப்பு, பராமரிப்பு, மின்னேற்ற உள்கட்டமைப்பு, சுத்தம் செய்தல் மற்றும் செயல்பாடுகள் போன்ற துறைகளில் புதிய வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.